Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

"ΕΠΙΣΤΟΛΗ" ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΔΕΜΕΝΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΑΛΩ ΟΡΘΙΟ ΖΩΟ ΜΕ ΔΥΟ ΠΟΔΑΡΙΑ



Εσύ με έδεσες στην άκρη του δρόμου, χωρίς νερό και φαί.
Εσύ με καταδίκασες σε θάνατο χωρίς να σου έχω φταίξει σε τίποτα!
Εσύ με έκαψες με όσο περισσότερο ήλιο μπορούσες!
Εσύ δε με φρόντισες και εγώ αρρώστησα!
Θόλωσε το μυαλό μου..
Κάηκαν τα... μέσα μου..
Κάηκα ολόκληρος..
Σκέφτηκες ποτέ πως εγώ ήμουν όλη την ημέρα εδώ;...
Σκέφτηκες ποτέ αν άντεχα τις υψηλές θερμοκρασίες;
Ούτε νερό..
Ούτε φαί..
Δεμένος εδώ, πάντα εδώ.
Η αλυσίδα μου βαριά, σκουριασμένη..
Πώς να λυνόμουν από τα δεσμά μου;;
Σε κοιτούσα όταν σε έβλεπα καμιά φορά και ερχόσουν.
Περίμενα να με λυπηθείς!
Σε κοιτούσα, δεν ήξερα τι να σου πω.
Δεν ήξερα πώς να σε κάνω να με πάρεις από δω.
Να με φροντίσεις.
Καιγόμουν!
 Κάθε μέρα και πιο πολύ καιγόμουν!!
Δεν έβγαινε η ανάσα μου!
Καιγόμουν!
Διψούσα.
Πεινούσα.
Πονούσα γιατί αρρώστησα!
Γιατί με καταδίκασες σε αυτόν τον αργό θάνατο;
ΓΙΑΤΙ! ΤΙ ΣΟΥ ΕΚΑΝΑ!!
Αν δε με ήθελες γιατί με πήρες;;
Με τι καρδιά με έκαψες;
Με τι καρδιά με τσουρούφλισες;
ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΝΙΩΘΑ;;
ΜΠΟΡΕΙΣ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΙ ΠΕΡΑΣΑ;;
Κάποιος όμως σταμάτησε.
Κάποιος μου έριξε μια ματιά ΚΑΙ ΔΕ ΣΕ ΦΟΒΗΘΗΚΕ!
Κάποιος δεν προσπέρασε και μου έδωσε φαί και νερό.
ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΕΝΑ ΧΑΔΙ!
ΕΝΑ ΖΕΣΤΟ ΒΛΕΜΜΑ!
Ξέρεις πως είναι να σε κοιτάζει κάποιος με αγάπη;;
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ.
ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΝΑ ΔΕ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ!
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΚΑΝΕΝΑΝ!
Τι σου έφταιξα όμως εγώ;
Εγώ που δεν μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου!
ΓΙΑΤΙ;

Τώρα πετώ στον ουρανό.. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.