Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

ΔΕΝ ΘΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΟΥ ΑΣΠΡΙΣΑΝ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΟΥ, ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΕΡΘΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!!!






Άφησε με να έρθω μαζί σου,,. Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, είναι πολύ καλό, δεν θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησε με να έρθω μαζί σου. Ναι άφησε με!
Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν της κουρτίνες, ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια δε θέλω να τα ακούσω. Σώπα..
Άφησε με να έρθω μαζί σου λίγο πιο κάτω, ως τη μάντρα του τουβλάδικου, ως εκεί που στρίβει και φαίνεται η πολιτεία τσιμεντένια και αέρινη, ασβεστωμένοι με φεγγαρόφωτο τόσο αδιάφορη και  άυλη, τόσο θετικά σαν μεταφυσική, που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις πως υπάρχεις και δεν υπάρχεις, πως πότε δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος και η φθορά του.
Άφησε με να έρθω μαζί σου.
Θα καθίσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα. Και όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας μπορεί να φανταστούμε κιόλας πως θα πετάξουμε, γιατί πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού σου, σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν, κι όταν κλείνεσαι μέσα σ αυτόν τον ήχο του πετάγματος νιώθεις κρουστό το λαιμό σου, τα πλευρά σου, τη σάρκα σου, και έτσι σφιγμένη μες στους μύωνες του γαλάζιου αγέρα, μέσα στα ρωμαλέα νεύρα του ύψους, δεν έχει σημασία αν φεύγεις η αν γυρίζεις, ούτε έχει σημασία που άσπρισαν τα μαλλιά μου, δεν είναι τούτο η λύπη μου,  η λύπη μου είναι που δεν ασπρίζει και η καρδιά μου. Άφησε με να έρθω μαζί σου. Είναι καλό το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Άφησε με  να έρθω μαζί σου!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.